Пас аз анҷоми сохтмони лоиҳа, тахтаи сохтмониро танҳо пас аз санҷида ва тасдиқ кардани шахсе, ки масъули лоиҳаи воҳид аст ва тасдиқ мекунад, ки тахта дигар лозим нест, хориҷ кардан мумкин аст. Барои барҳам додани тахтаи сохтмон бояд нақшае тартиб дода шавад, ки онро танҳо пас аз тасдиқи роҳбари лоиҳа анҷом додан мумкин аст. Бартараф кардани тахтаи сохтмон бояд ба талаботи зерин ҷавобгӯ бошад:

1) Пеш аз қисман ҷудо кардани тахтача, маводҳо, асбобҳо ва лавозимоти зарурии дар тахтача мавҷудбуда бояд хориҷ карда шаванд.

2) Тахтача бояд мувофиқи принсипи насби баъдӣ ва аввал хориҷ кардан бардошта шавад ва расмиёти зерин риоя карда шаванд:

① Аввал дастаки болоӣ ва балюстерро аз канори уфуқӣ хориҷ кунед, сипас тахтаи сохтмонӣ (ё чаҳорчӯбаи уфуқӣ) ва қисмати эскалаторро хориҷ кунед ва сипас милаи мустаҳкамкунии уфуқӣ ва такягоҳи уфуқиро хориҷ кунед.

② Тахфифи салибро аз канори болоии фосила хориҷ кунед ва ҳамзамон милаи пайвасткунандаи девори болоӣ ва чаҳорчӯбаи болоии дарро хориҷ кунед.

③ Дар қадами дуюм кушодани чӯб ва лавозимотро идома диҳед. Баландии озоди консолҳои сохтмон набояд аз се зина зиёд бошад, дар акси ҳол, бояд як пайванди муваққатӣ илова карда шавад.

④ Ҷудокунии пайвастаи синхронӣ ба поён. Барои қисмҳои пайвасткунандаи девор, чӯбҳои дарози уфуқӣ, такягоҳҳои салибӣ ва ғайра, онҳоро танҳо пас аз он ки каркас ба гантрии мувофиқ бароварда шавад, хориҷ кардан мумкин аст.

⑤ Мили ҷорӯбзананда, чаҳорчӯбаи поёнии дар ва мили мӯҳркунандаро хориҷ кунед.

⑥ Пойгоҳро гиред ва табақчаи асосӣ ва блоки болиштро гиред.

(2) Демонтажи тахтача бояд ба талаботи бехатарии зерин ҷавобгӯ бошад:

1) Коргарон бояд барои вайронкунӣ дар тахтаи муваққатии сохтмонӣ истода бошанд.

2) Ҳангоми корҳои вайронкунӣ, истифодаи ашёи сахт, ба монанди болға, барои задан ва кафк кардан қатъиян манъ аст. Мили пайвасткунандаи ҷудошуда бояд дар халта ҷойгир карда шавад ва аввал дастаки қулф ба замин интиқол дода шуда, дар ҳуҷра нигоҳ дошта шавад.

3) Ҳангоми кушодани қисмҳои пайвасткунанда, аввал пластинаи қулфи нишастгоҳи қулф ва пластинаи қулфи қалмоқро ба ҳолати кушода гардонед ва сипас ба қисмҳо ҷудо карданро оғоз кунед. Кашидани сахт ё кӯфтан манъ аст.

4) Барои пешгирии бархӯрд, чаҳорчӯбаи порталӣ, қубури пӯлодӣ ва лавозимоти бардошташуда бояд бастабандӣ карда шаванд ва ба таври механикӣ бардошта ё бо истифода аз кран ба замин интиқол дода шаванд. Партофтани партов қатъиян манъ аст.

Чораҳои эҳтиётӣ барои хориҷ кардан:

1) Ҳангоми барҳам додани сохтмони девор, бояд дар замин деворҳо ва аломатҳои огоҳкунанда гузошта шаванд ва кормандони махсус барои посбонии он таъин карда шаванд. Вуруд ба ҳамаи шахсони ғайрикоргар қатъиян манъ аст;

2) Ҳангоми хориҷ кардани каркас, чаҳорчӯбаи портал ва лавозимоти хориҷшуда бояд тафтиш карда шаванд. Хокро дар чӯб ва ришта тоза кунед ва шаклдиҳии заруриро анҷом диҳед. Агар деформатсия ҷиддӣ бошад, он бояд барои буридан ба корхона баргардонида шавад. Он бояд мувофиқи қоидаҳо тафтиш, таъмир ё партов карда шавад. Пас аз санҷиш ва таъмир, портал ва дигар лавозимоти хориҷшуда бояд мувофиқи навъ ва мушаххасот ҷудо ва нигоҳ дошта шаванд ва барои пешгирии зангзанӣ дуруст нигоҳ дошта шаванд.